ՌԵՍՏՈՐԱՆՆԵՐ
ԱԶԳԱՅԻՆ ԽՈՀԱՆՈՑ
Պետք է փորձել
Հարիսա
Հարիսան ազգային խոր արմատներ ունեցող ծիսական և տոնական ուտեստ Է, որը պատրաստվում է հանդիսավոր օրերին՝ որպես միասնության, առատության և բարօրության խորհրդանիշ։ Ուտեստը պատրաստում են ցորենի ձավարով և մսով (հավ, ոչխար կամ տավար), որոնք երկար ժամանակ եփում են ջրով՝ անընդհատ հարելով փայտե թիակով, մինչև մածուցիկ զանգված դառնալը։ Մատուցման ժամանակ հարիսայի վրա լցնում են հալած յուղ։ Այս բաղադրությունը կապված է ցորենի պաշտամունքի հետ՝ որպես կյանքի և ազգի հարատևության խորհրդանիշ։ Ավանդության համաձայն՝ երբ Գրիգոր Լուսավորիչը դուրս է գալիս Խոր Վիրապից և գալիս Վաղարշապատ, որոշում է կոչունք կազմակերպել, այսինքն՝ հրավեր անել ու հյուրասիրել եկեղեցու շուրջ հավաքված ժողովրդին։ Ուտեստի պատրաստման համար ոչխարներ է մորթել տալիս ու կանչում երիտասարդներին, որպեսզի հարեն կերակուրը․ «Հարե՛ք սա»: Այդ արտահայտությունից էլ, ծագել է «հարիսա» անվանումը։
ԱԶԳԱՅԻՆ ԽՄԻՉՔՆԵՐ
Պետք է փորձել
Հայկական կոնյակ՝ հավերժական ավանդույթ
Հայկական կոնյակը պատրաստվում է Արարատյան դաշտավայրում աճեցված ընտիր խաղողից։ Այս թունդ և ազնվական խմիչքը աշխարհում հայտնի է իր բացառիկ որակով, նուրբ համով և դարավոր ավանդույթներով: Հայկական կոնյակի պատմությունը սկսվում է 19-րդ դարի վերջից, երբ հայ ձեռնարկատերերը որոշեցին ստեղծել սեփական տարբերակը՝ ներշնչվելով ֆրանսիական կոնյակի արտադրության փորձից: Օգտագործելով տեղական խաղողի տեսակները և պահպանելով թորման ավանդական մեթոդները՝ նրանք ձևավորեցին հայկական ոգելից խմիչքի այն յուրահատուկ ոճը, որը հետագայում համաշխարհային ճանաչում ունեցավ:
Հայաստանում կոնյակի արտադրության համար հիմնականում օգտագործում են տեղական՝ էնդեմիկ խաղողի տեսակներ: Պայմանավորված կոնյակի տարիքով և տեսակով՝ հայկական կոնյակները բաժանվում են երեք խմբի՝ սովորական, տեսակավոր և կոլեկցիոն։ Վերջինները ամենաթանկն ու շքեղներն են. դրանք լրացուցիչ հնեցվում են առնվազն երեք տարի՝ կաղնու տակառներում, ինչի շնորհիվ ձեռք են բերում արտահայտիչ համ ու բույր: