ԲԱՐԵՐ, ՓԱԲԵՐ, ԱԿՈՒՄԲՆԵՐ
Եթե երեկոյան Ձեզ անհրաժեշտ է հանգստանալ, վայելել սիրելի ըմպելիքը և մոռանալ կենցաղային գործերը, ապա Երևանը, բացի հարուստ մշակութային կյանքից և համեղ խոհանոցից, Ձեզ կապահովի հաճելի ժամանցով: Երիտասարդների գիշերային կյանքը հիմնականում անցնում է բարերում և փաբերում է, որտեղ Դուք կարող եք համտեսել տեղական համեղ գարեջուր, գինի և զովացուցիչ ըմպելիքներ:
Երևանյան բարերն ու փաբերը հիմնականում գտնվում են քաղաքի փոքր կենտրոնում՝ Փարպեցի, Պուշկին, Սարյան և Թումանյան փողոցներում՝ «Բարերի և փաբերի թաղամասում»: Փաբեր և բարեր կան նաև Կասկադի հարակից տարածքում և Աբովյան փողոցում։ Քանի որ օբյեկտները միմյանց մոտ են գտնվում, մեկից մյուսն անցնելով, վստահաբար կգտնեք Ձեր ճաշակին համահունչ վայր: Օտարերկրացիներին ամենուր շատ ջերմ են դիմավորում, և յուրաքանչյուր օբյեկտ ունի անգլերեն լեզվով ճաշացանկ:
Երևանում փաբերն ավելի տարածված են, քան գիշերային ակումբները: Փաբերը հարմարավետ են, աշխույժ և միշտ մարդաշատ և միաժամանակ անվտանգ։ Ի դեպ, ծխելը Երևանի բոլոր փակ տարածքներում արգելված է։ Փաբերն ու բարերը բաց են ամբողջ գիշեր՝ ապահովելով տեղական և միջազգային դիջեյների տարբեր ժանրերի որակյալ երաժշտություն:
Հեշտ է հայտնվել «Բարերի և փաբերի թաղամասում», սակայն դժվար է թողնել այն: Բարի՜ ժամանց:
ԱԶԳԱՅԻՆ ԽՈՀԱՆՈՑ
Պետք է փորձել
Գաթայի հիասքանչ հմայքը
Գաթան հայկական խոհանոցի ամենասիրված ազգային աղանդերից մեկն է, որն իր անկրկնելի համով դարեր շարունակ զարդարում է հայկական սեղանները։ Այս նուրբ խմորեղենը սովորաբար մատուցվում է թեյի կամ սուրճի հետ: Այն պատրաստվում է շատ պարզ բաղադրիչներից՝ ալյուր, շաքարավազ, կարագ և կաթ։ Խմորը նրբորեն տարածում են, ապա լցնում շաքարավազի, կարագի, աղացած դարչինի կամ հիլի բուրավետ խառնուրդը։ Այնուհետև խմորը փաթաթում են և բաժանում կտորների, որոնք թխվում են մինչև ոսկեգույն դառնալը։
Հայաստան այցելող յուրաքանչյուր զբոսաշրջիկ անպայման պետք է համտեսի գաթա, քանի որ այս համեղ և անկրկնելի աղանդերը դժվար թե գտնվի որևէ այլ երկրում։
ԱԶԳԱՅԻՆ ԽՄԻՉՔՆԵՐ
Պետք է փորձել
Հայկական կոնյակ՝ հավերժական ավանդույթ
Հայկական կոնյակը պատրաստվում է Արարատյան դաշտավայրում աճեցված ընտիր խաղողից։ Այս թունդ և ազնվական խմիչքը աշխարհում հայտնի է իր բացառիկ որակով, նուրբ համով և դարավոր ավանդույթներով: Հայկական կոնյակի պատմությունը սկսվում է 19-րդ դարի վերջից, երբ հայ ձեռնարկատերերը որոշեցին ստեղծել սեփական տարբերակը՝ ներշնչվելով ֆրանսիական կոնյակի արտադրության փորձից: Օգտագործելով տեղական խաղողի տեսակները և պահպանելով թորման ավանդական մեթոդները՝ նրանք ձևավորեցին հայկական ոգելից խմիչքի այն յուրահատուկ ոճը, որը հետագայում համաշխարհային ճանաչում ունեցավ:
Հայաստանում կոնյակի արտադրության համար հիմնականում օգտագործում են տեղական՝ էնդեմիկ խաղողի տեսակներ: Պայմանավորված կոնյակի տարիքով և տեսակով՝ հայկական կոնյակները բաժանվում են երեք խմբի՝ սովորական, տեսակավոր և կոլեկցիոն։ Վերջինները ամենաթանկն ու շքեղներն են. դրանք լրացուցիչ հնեցվում են առնվազն երեք տարի՝ կաղնու տակառներում, ինչի շնորհիվ ձեռք են բերում արտահայտիչ համ ու բույր:
