ՊԱՏՄԱՄՇԱԿՈՒԹԱՅԻՆ ՇԵՆՔԵՐ ԵՎ ՎԱՅՐԵՐ

1956

Գտնվում է Սասունցի Դավթի հրապարակում:

Երևանի երկաթուղային կայարանի նախագծումը սկսվել է 1947 թ. Թիֆլիսում, «Кавтранспроект» նախագծային ինստիտուտում և ավարտվել Երևանի «Հայպետնախագիծ» ինստիտուտում: Շինարարությունն ընթացել է 1952-1955 թթ.:

Կառուցված է հետպատերազմյան շրջանի հայկական ճարտարապետությանը բնորոշ պլաստիկ և կոնստրուկտիվ կանոններով: Գլխավոր ճակատն ուղղված է դեպի Տիգրան Մեծի պողոտա: Այստեղ շեշտվում են երկու հարկի բարձրության երեք կամարակապ շքամուտքեր և երկար, կամարակապ սյունաշարեր, իսկ ծավալի կենտրոնական մասն ավարտվում է ռոտոնդայով և վեցանիստ ցցաձողով, որը տեղադրվել է 1969 թ.: Գնացքուղիները զուգահեռ են շենքին: Հատակագծային կառուցվածքի միջուկը կազմում են առաջին հարկի սրահը և բաշխման դահլիճը, որտեղից ուղևորներն անցնում են սպասասրահ կամ կառամատույց: Եզրային հատվածներում սպասասրահներ են և ծառայողական սենյակներ: Երկրորդ հարկում սպասարկման ու վարչական սենյակներն են: Ճակատներում օգտագործվել են դասական և ազգային մոտիվներ:

Ունի 120 x 30 մ չափեր, ընդհանուր բարձրությունը 50 մ է: Կառուցված է Անիի սրբատաշ տուֆից: Ներսում օգտագործվել են մարմար, գրանիտ: Շահագործման ընթացքում կատարվել են որոշ վերակառուցումներ, եզրային ծավալներին հավելվել են կառույցներ:

Հայաստանի խոշոր երկաթուղային կայարանն է: Կարևոր դեր ունի քաղաքի հարավային հատվածի կառուցապատման ձևավորման մեջ: Այն նաև քաղաքի կարևորագույն տրանսպորտային հանգույցներից է: